Aangekomen op de terminal in Cusco raken we aan de praat met een Duitse. Samen nemen we de taxi naar het centrum, Plaza de Armas, zoals elk plein in elke stad heet. Daar aangekomen om 5 uur 's ochtends zien we een drukte van jewelste. Er waren heel veel mensen als sardientjes vlakbij het plein aan het slapen. Sommigen werden net wakker. Op het plein aangekomen begreep ik het; dit waren de marktlui die allemaal een kraampje op het plein hadden.
Voor we in Cusco aankwamen hadden Lua en ik geen kerstgevoel. Maar op dit plein veranderde dat direct. Lichtjes, kerstverziering, muziek en kraampjes die opgezet werden. Snel liepen we al naar een hostel waarvan we het adres hadden gekregen van Nacho, een mede reiziger die we in Brazilie hebben ontmoet. In de hostel hebben we een kamer met de Duitse Charlotte gedeeld. Het was 10 Sol per nacht per persoon. Dat is zo'n 3 euro en erg goedkoop.Ik heb de camera gepakt en ben gelijk naar buiten gelopen, omdat de zon aan het opkomen was en dat altijd een goed moment is om mooie foto's te maken. Op het plein raakte ik al schietend aan de praat met de locals die hun kraampjes aan het opzetten waren. 1 ervan is in mijn geheugen gegrieft. Javier, de metaalbewerker die kunst maakt uit schroot. Hij had grote en kleine beelden op zijn kraam staan die voornamelijk uit metaal gemaakt waren en tot in de details bewerkt. Prachtig was het.
Net nadat ik Javier en zijn beelden verlaat kom ik Lua tegen die met ontbijt mijn kant op komt lopen. Joepie! Love my girl! Ze zeggen dat liefde door de maag gaat en ik ben het er helemaal mee eens.We hebben samen nog een rondje om het plein gelopen terwijl de opbouw van de kerstmarkt nog in volle gang was. De vermoeidheid van de busreis afgelopen nacht sloeg toe, dus we hebben besloten om een dutje te doen om daarna zelf de markt op te gaan met onze spulletjes.
Geen idee hoelaat we wakker werden maar het was nog vroeg. Op de markt hebben we een plekje gevonden waar ik kon spelen en waar er ruimte was voor onze sieraden. Net een leuk koppeltje leren kennen die naast ons kwam zitten toen de eigenaar van ons perseelnummer ten tonele kwam. Dus opkrassen en opzoek naar het volgende plekje. Ik had trouwens wel al wat centen verdient met het spelen.
Het was lastig om een nieuw plekje te vinden want er werd lokale kerstmuziek afgespeeld waardoor mijn instrument, de HAPI, niet tot zijn recht kwam. Na wat zoeken kwamen we gelukkig weer een ruimte tegen zonder eigenaar. Spullen uitgestald, wierookje aangedaan en lekker spelen. Lua verkocht wat sieraden en voorbijgangers gooiden wat centjes in mijn muts.
Later in de middag begon het te regenen en verhuisden we naar een overdekte doorgang. Daar vloeiden de centen helaas minder rijkelijk en ook Lua verkocht minder. Kort daarna zijn we maar gestopt en terug naar de hostel gegaan. Bij elkaar hebben we toch nog wat overnachtingen verdient.Lekker uitgerust in de hostel om 's avonds uitgebreid uit eten te gaan. We gingen eerst een klein rondje lopen om wat meer van het centrum te zien. We liepen langs een winkeltje die er leuk uitzag dus we stopten even om wat rond te neuzen. Een relaxte gast die in de deuropening stond zei "pase", als in kom binnen waarop hij iets in de trend zei van "que buscan, todo es possible..." Er was dus wiet te koop. Eerst moest ik 3 verdiepingen omhoog om vervolgens belachelijk hoge prijzen te horen te krijgen. Paste niet in ons bugdet... Geen wiet dus met Kerst.
In plaats daarvan hebben we maar een cocktail gedaan in een of andere trendy bar en daarna zijn we heerlijk gaan eten. Voorgerecht, hoofdgerecht (voor lua was dit gerosterde cavia, tipisch peruaans) en een flesje roze cava. We zaten zo vol dat er geen toetje of koffie meer in kon.
Toen we tipsy en vol naar onze hostel waggelden kwamen we langs een gast die fluistere: "Amigo coca, marija, acido?" De kerstman gundo ons blijkbaar wel een lekker jointje, want voor minder dan een tientje hebben we heerlijke wiet bemachtigd.
Terug in onze kamer vind ik op het kastje een tekening van een kerstboom met eronder een pakketje met mijn naam erop. Een leuke broek van de kerstman gekregen! Na het passen heb ik een wietje gedraaid en met Lua opgerookt toen we opeens heel veel geknal hoorden van vuurwerk. Ik kijk Lua vragend aan en die zegt "Ja, ik heb je helemaal niet verteld hoe ze kerst vieren in Zuid-Amerika! Het is hier heel normaal om veel vuurwerk af te steken en iedereen gaat da straat op."In onze hostel konden we wat verdiepingen omhoog, waar we een mooi uitzicht hadden over de stad die op verschillende berghellingen verspreid ligt. Er waren overal knallen en kleurtjes. Ik heb er samen met mijn vrouwtje naar gekeken, het was een mooi spektakel.
Ongeveer een half uur later, toen het vuurwerk minder was, besloten we naar een barretje te gaan waar we over hadden gelezen en die Javier (de metaalkunstenaar) ons ook al had aangeraden.
Ukuku's bar was vrijwel leeg en de dansvloer was iets te fel verlicht dus besloten we een tafeltje te pakken, de stoelen opzij te schuiven en daar lekker te dansen op de vele verschillende muziekstijlen die door de dj gedraaid werden. Ik heb een Pisco sour gedronken die mijn keel wegbrandde door het hoge zuurgehalte.
En "Could you be loved" van Bob Marley liet me bijna exploderen van liefde voor alles en iedereen.
Even later zijn we naar een andere bar gegaan om daar de sfeer te proeven. Ik ben gelijk naar de bar gelopen en heb daar een cocktail besteld "Maakt niet uit welke, als hij maar zoet is!". Het werd een Pina Colada. Ik vond het allemaal prima zolang ik mijn keel maar kon blussen... Door de muziek konden mijn benen niet stil blijven, voor ik het wist stond ik weer te dansen. Dit keer in mijn eentje... Heb vaak het gevoel dat mensen niet durven.Ik heb lol gehad met Lua, praten, dansen, knuffelen, maar zoals meestal is mijn liefje vrij snel moe en besluit ze zittend in slaap te vallen. Ik heb haar maar mee naar huis genomen waar we in elkaars armen in een 1 persoonsbed in slaap zijn gevallen.
Wat een heerlijke kerstnacht.
